Opis
Chociaż blottery, czyli paski do testowania perfum i olejków eterycznych zostały najprawdopodobniej wprowadzone we Francji na przełomie XVIII i XIX w. jako „mouillette de parfum”, to z pewnością w poprzednich epokach stosowano w podobny sposób resztki materiałów, tudzież źdźbła traw czy innych roślin.
Choć współcześnie blottery są nierzadko stosowane jako narzędzie marketingowe, dzięki naszym paskom testowym bez trudu możesz poczuć się jak dawny perfumiarz czy aptekarz, dla których zapach był nie tylko sztuką, ale i nauką.
Nasz blotter to niepozorny, a zarazem niezbędny towarzysz podróży w świat aromatów. Dzięki niemu zapach rozwija się naturalnie, krok po kroku, odsłaniając swoje nuty i głębię tak, jak czynili dawni, i czynią współcześni, twórcy perfum.
Delikatna faktura papieru chłonie olejek i stopniowo uwalnia zapach – od pierwszej, ulotnej nuty głowy, po trwałe akordy bazy. To narzędzie proste, a zarazem pełne historii – tak, jak cała sztuka perfumiarstwa.
Chcesz lepiej poznać klasyfikacje zapachów naturalnych? Zapraszamy do zamówienia „Historii klasyfikacji zapachu”, wraz z „Kołem zapachów naturalnych Aromarty”!
Z historii perfumiarstwa wczesnonowożytnego
Nowożytna sztuka perfumiarstwa zaczęła być rozwijana we Włoszech na początku XVI w., kiedy Wenecja stała się centrum handlu aromatycznymi żywicami i innymi surowcami. Były one sprowadzane do tego miasta z Konstantynopola i Azji na statkach kupieckich.
Początkowo zapotrzebowanie na perfumy rozwijało się wśród książąt i szlachty, którzy w tym czasie zaczęli używać pachnideł na dużą skalę w swoich pałacach w Mieście Dożów.
Mnisi, którzy od dawna uprawiali kwiaty i rośliny w klasztornych ogrodach i posiadali pewną wiedzę z zakresu botaniki oraz (al)chemii, wydają się być pierwszymi, którzy zaspokoili to zapotrzebowanie.
Moda szybko rozprzestrzeniła się na południe, do Florencji, gdzie już w 1508 r., w klasztorze Santa Maria Novella, założono laboratorium produkujące perfumy. Założyli je dominikanie, którzy — podobnie jak większość zakonów monastycznych — byli biegli w leczniczym wykorzystaniu ziół.
Każdy z przeorów dążył do opracowania nowej receptury, która mogłaby przyczynić się do sławy zakonu, dzięki czemu preparaty wytwarzane w klasztorze zyskałyby rozgłos nie tylko we Włoszech, ale także w innych krajach.
Fra Angiolo Paladini stworzył kilka preparatów do pielęgnacji skóry oraz opracował pastę migdałową, wodę liliową i ocet kosmetyczny, które zdobyły uznanie wśród dam dworu toskańskiego. W 1659 roku Fra Cavalieri wynalazł Eliksir Chinowy, wysoko ceniony jako środek przeciwgorączkowy.
Inny przeor, Fra Ludovico Berlingacci, w 1707 r. odkrył i rozsławił swój słynny Eliksir Życia. Papież Innocenty XI podarował zakonowi wyjątkową recepturę na oparzenia, która stała się znana jako „Balsam Innocenziano”. W XVII i XVIII w. laboratorium zasłynęło ze swoich pachnideł, które umieszczano w maleńkich flakonikach, zamykanych w niewielkich pudełkach lub etui, często w kształcie książki, których okładki ozdabiano złoconymi lub barwnymi ornamentami.
Zapraszamy do zapoznania się z twórczością aromaterapeutki, wykładowczyni akademickiej i towaroznawczyni surowców aromatycznych — Marty K. Grochowalskiej
- Mieszanki olejków eterycznych do aromaterapii | Marta K. Grochowalska & Aleksander K. Smakosz
- Koło i Piramida Zapachów Naturalnych Aromarty + Książka „Historia klasyfikacji zapachów” | Marta K. Grochowalska
- KALENDARZ ZIOŁOWY 2026 SERIA: “Mieszanki olejków eterycznych — tymianek”
Reviews
There are no reviews yet.